Inhoudelijk klopte het voorstel. En toch ontplofte het in de raad.
Niet omdat er fouten in de stukken zaten, maar omdat niet alle perspectieven waren meegewogen. Omgeving. Media. Politiek. De persoonlijke overtuiging van de bestuurder zelf.
Het POMPP-model: vijf perspectieven voor elk besluit
Daarom werk ik met het POMPP-model: vijf perspectieven die je elk besluit door laat lopen. De kracht zit in de volledigheid — als je alle vijf hebt doorlopen, weet je of een besluit echt goed afgewogen is.
P — Professioneel
Klopt het inhoudelijk? Is het juridisch houdbaar? Zijn de financiën op orde? Dit is het perspectief dat de meeste ambtenaren als eerste invullen — en soms ook het enige dat ze invullen.
O — Omgeving
Wat vindt de buitenwereld? Welke bewoners, organisaties of stakeholders worden geraakt? Zijn zij al betrokken geweest, of worden ze straks verrast?
M — Media
Hoe ziet dit er op de voorpagina van het lokale dagblad uit? Welk frame pakt een journalist op? Is er een verhaal dat je zelf wil vertellen, of laat je dat aan anderen over?
P — Politiek
Hoe liggen de verhoudingen in de raad? Welke fracties steunen dit, welke niet? Zijn er coalitiepartners die verrast worden?
P — Persoonlijk
Staat de bestuurder zelf achter dit besluit? Kan hij of zij het met overtuiging verdedigen? Of voelt het als een compromis dat niemand echt wil?
Het perspectief dat het vaakst wordt overgeslagen
In de praktijk is het Media-perspectief degene die het vaakst wordt overgeslagen — tot het te laat is. Niet omdat bestuurders het niet belangrijk vinden, maar omdat ze het lastig vinden om zichzelf de vraag te stellen: hoe kijkt een buitenstaander hiernaar?
Het POMPP-model dwingt je om die vraag wél te stellen, voordat de raad dat voor je doet.
Wil je leren werken met het POMPP-model in je eigen portefeuilleoverleg? Neem contact op voor meer informatie.